“Chocolade en slagroom”: Voedselbank en Rotary delen Paaspakketten uit

Mensen komen er uit noodzaak, maar iedereen verdient ook wel 'ns lekkere luxe. Vanuit die gedachte deelt de Voedselbank Alkmaar e.o., samen met Rotary Alkmaar-Bergen, ter gelegenheid van Pasen goed gevulde kratjes met nét even wat andere boodschappen uit. Een van de vrijwilligers die ze vulde was deze week de bekende schrijfster Simone van der Vlugt.

"Klopt, ik ben er kersvers bij", reageert Van der Vlugt als Streekstad Centraal haar hierover belt. Ze is natuurlijk vooral bekend als schrijfster, maar ze is ook de nieuwe ambassadeur van de Voedselbank Alkmaar en omgeving. "Het laatste dat ik wil is dat dat nieuws de actie van Rotary Alkmaar-Bergen overschaduwt", relativeert ze meteen. Want die is echt wel bijzonder: "Ze doen dat nu voor het derde jaar op rij en daar zijn we echt heel dankbaar voor."

Het gaat dan ook om een behoorlijk bedrag, laat Ronald Nordemann van de Rotary weten. De totale sponsorwaarde van de Paasactie is 19.500 euro. Boodschappen zijn nu eenmaal duur, ziet ook de Rotary. (tekst gaat door onder de foto)



Het uitgangspunt is een bedrag van 75 euro per pakket. Die Paaspakketten mogen dus écht wel een beetje luxe zijn. "Chocolade en slagroom", noemt Van der Vlugt als voorbeelden. "En een paasstol. Roomboter."

Dat is luxe die voor gezinnen die afhankelijk zijn van de Voedselbank echt wel uitzonderlijk is. Het geeft extra glans aan het Paasweekend. En aan nog een ander dagje ook, want voor gezinnen zijn er ook waardebonnen om een keer naar McDonalds te gaan. Ook een uitstapje dat voor deze gezinnen bepaald niet standaard is.

"Mensen die na aftrek van de vaste lasten nog maar 335 euro per maand overhouden, die komen in aanmerking voor de voedselbank', legt Van der Vlugt uit. "Dat kan ook tijdelijk zijn. Maar er is een groep van zo'n 700 mensen in Alkmaar en omgeving voor wie dit permanent is. Ik vind dat toch veel." (tekst gaat door onder de foto)



Van der Vlugt heeft het zelf goed, benadrukt ze. Juist daarom wil ze iets dóén. De Voedselbank is dan ook geen onbekende plek voor haar. "Ik kom er de laatste jaren ook om boeken weg te geven. Die kunnen ze dan doorgeven aan mensen die graag lezen. Of ze verkopen ze en gebruiken de opbrengst weer voor boodschappen", legt ze uit.

Als verhalenverteller prikkelt haar ook het verhaal van de voedselbank. Van vrijwilligers die er tijd voor maken, steeds weer, die zich blijven inzetten voor anderen. Ze hoopt dat meer mensen zich in het onderwerp verdiepen.

Omdat ze er tóch al geregeld was, vroeg Teresa Hwan, bestuurslid én secretaris van de Voedselbank, de schrijfster of ze het zou zien zitten om ambassadeur te worden. "Ik heb ja gezegd. Het zit wel in mijn dna om iets te willen doen dat góéd is... Daarom was ik er ook bij toen de kratten werden gevuld. Maar dan kom ik niet alleen om foto's te maken. Dan wil ik wel een handje kunnen meehelpen. Ook als we allemaal iets kleins doen, heeft dat écht zin."