Heiloo maakt kraamverblijven voor vleermuizen: “Nu is het afwachten”

Vleermuizen, de muisstille jagers van de avond en de nacht. Het gaat niet zo goed met ze, door ons mensen. In Heiloo helpen we ze nu juist een handje met een vleermuishuisvestingsproject. Bij een huis aan de Keldercroftlaan is één van de zestien nieuwe vleermuiskraamverblijven gemetseld. Wethouder Linda Verbeek hielp een handje: "Ik vind het echt een eer om te doen."

Vroeger hadden vleermuizen alle ruimte, maar wij mensen verwijderden steeds meer natuur en we bouwden steeds meer bij. Vleermuizen konden vaak wel plekjes vinden in onze huizen, kerktorens en andere gebouwen, maar dat is tegenwoordig wel anders, vertelt ecoloog Bas Slijkerman. "Nu is het zo dat steeds meer spouwmuren dicht geïsoleerd worden. Daardoor zijn er te weinig plekken."

De BUCH-gemeenten zijn daarom bezig met het creëren van kraamplekken voor vleermuizen. Na Castricum is Heiloo aan de beurt. Inwoners konden zich aanmelden en dat hebben er meer dan honderd gedaan. Daaruit zijn er zestien geselecteerd om zo'n kraamverblijf bij in te richten. "Kraamverblijven zijn grote plekken waar de vrouwtjes vleermuizen bij elkaar kunnen komen om hun jongen groot te brengen", legt Slijkerman uit. Groot is relatief, want met een vierkante meter spouwmuur zijn ze al heel erg geholpen. (tekst gaat verder onder de foto)



De bewoners van het hoekhuis aan de Keldercroftlaan hadden zich gemeld omdat ze ooit een vleermuis te gast hadden. Daar kwamen ze achter toen de kat van buren 's avonds telkens naar de gevel van hun uitbouw tuurde, vertelt meneer. Hij is niet zo van de publiciteit dus we laten zijn naam achterwege. "Het was leuk om in de schemering af en toe zo'n vleermuis rond te zien vliegen. En mijn vrouw, die komt uit Sint Pieter, bij Maastricht, haar vader was grondbeheerder van de ENCI en die kwam vaak in panden, waarvan er een aantal prachtige vleermuisverblijven waren." Ze zouden het leuk vinden als ze weer gevlederde gasten te hebben.

Komt het mooi uit dat hun huis uitstekend geschikt is voor een vleermuiskraamverblijf: een grote zijgevel die gunstig georiënteerd is, beschutting en behoorlijk wat groen in de omgeving waarbij ze op insecten kunnen jagen. (tekst gaat verder onder de foto)



Er moest nog wel wat aan die zijmuur worden gedaan. "Het is een geïsoleerde muur, waar niks in of uit kon", legt Slijkerman uit. "Die hebben we open gemaakt, isolatie eruit en dan andere isolatie erin waar vleermuizen zich goed aan vast kunnen houden." Ook wordt ervoor gezorgd dat de beestjes niet verder kunnen kruipen dan hun toegewezen vierkante meter. "Als de muur straks weer dichtgemetseld is, dan blijven er twee kleine gaatjes over waar de vleermuizen door naar binnen en naar buiten kunnen."

Wethouder Linda Veerbeek verzorgt een deel van het metselwerk, na de koffie met gebak en de introductiepraatjes. "Ik vind het heel mooi om vandaag een kraamverblijf te mogen inmetselen, ik vind het echt een eer om te doen." Of ze een beetje kan mestelen, is dan de vraag. Met een lach reageert ze: "Nou ja mijn achtergrond is bouw. Ik wist altijd heel goed hoe het gedaan moest worden, maar nu moet ik het echt zelf doen, dat is een groot verschil. We gaan het zien." (tekst gaat verder onder de foto)



Hoogtevrees heeft de wethouder gelukkig niet, want ze moet meer dan vijf meter omhoog een wat wiebelige steiger op. Met wat hulp van Nick Poland van Bat Hotels legt ze telkens een steen om ermee te poseren voor de media, met als laatste Streekstad Centraal. Als alle media-aandacht voorbij is, maakt Poland de opening dicht, op twee stootvoegen na.

Nu is het afwachten of vleermuizen de open voegen ontdekken en de ruimte erachter geschikt vinden. Eerst gaan ze overwinteren en daarna pas gaan de vrouwtjes op zoek naar kraamverblijven.