Hij heeft de deur op het gemeentehuis al achter zich dichtgetrokken. Zijn wethouderskamer is al zo goed als ontruimd. Wethouder John Does had dinsdag zijn laatste collegevergadering en staat de rest van de week op Pinkpop met zijn zoon.
Het juiste moment voor een afscheidsinterview met Streekstad Centraal. Met de deurknop al in zijn hand even een moment van reflectie, waarbij hij terugblikt op hoogte- en dieptepunten, 'ombudspolitiek' wordt gehekeld en tot slot benoemt wat volgens hem nu het grootste zorgenkindje is van de gemeente: de jeugd.
De geboren en getogen Heerhugowaarder, die ooit als muzikant de kost verdiende en in 2010 onverwacht de politiek inrolde voor de DOP, laat een erfenis achter waar hij zonder schaamte op terugkijkt.
John Does is een man van de streek. Geboren in 1955 en opgegroeid in een gezin van elf kinderen aan de Oostdijk, leerde hij al vroeg het belang van gemeenschapszin en cultuur. Na een studie aan het conservatorium en een leven als beroepsmuzikant, rolde hij via een eigen adviesbureau, in 2010 de lokale politiek in. Nu hij stopt als wethouder, kijkt hij met gemengde gevoelens, maar vooral met trots terug. (tekst gaat verder onder de foto)
Zijn kamer laat wethouder John Does achter voor zijn opvolger. Met een aantal persoonlijke adviezen aan het college voor de komende jaren. (foto: Streekstad Centraal)Gevraagd naar zijn absolute hoogtepunt, hoeft Does niet lang na te denken. Dat is de realisatie van het expertisecentrum Heliomare/ Aloysius op De Vaandel-Zuid. Dankzij dit centrum hoeven kinderen met een meervoudige of gedragshandicap niet langer dagelijks met busjes naar Heemskerk of Lelystad te reizen.
Ondanks weerstand van ondernemers en de angst voor 'zorgtoerisme', wist Does het project samen met voormalig VVD-wethouder Monique Stam succesvol van de grond te krijgen. "Geef die kinderen de maximale gelegenheid om het beste uit zichzelf te halen. Dat is de grootste winst", zegt Does stellig.
Trots is hij ook op de manier waarop het faillissement van Sportbedrijf Langedijk is opgelost. Door nog voor de kerstdagen duidelijkheid te scheppen voor het personeel en ze uiteindelijk onder te brengen in een nieuw sportbedrijf met een betere cao, werd een pijnlijk dossier succesvol afgesloten. (tekst gaat verder onder de foto)
John Does was onder meer de sportwethouder en mocht daarom vorig jaar onder andere de overeenkomst met SV Vrone tekenen namens de gemeente. (foto: AGHeeremans Photography)Wanneer het gesprek verschuift naar de toekomst van Dijk en Waard, is de vertrekkend wethouder stellig. Hoewel de politiek de mond vol heeft van woningbouw, ziet Does de sociale binding van de jeugd als de absolute topprioriteit voor het volgende college.
"Bouwen, dat kunnen we prima, als gekken", stelt Does, verwijzend naar de vele hijskranen in de gemeente. "Maar we hebben veel te weinig voor de jeugd geregeld". Hij ergert zich aan de eenzijdige, repressieve blik op jongeren, bijvoorbeeld als het gaat om de overlast van fatbikes.
Volgens de wethouder klagen we wel over hangjongeren, maar bieden we ze vrijwel geen alternatieven of ontmoetingsplekken. Hij pleit dan ook hartstochtelijk voor laagdrempelige 'broedplaatsen' en plekken met 'rafelrandjes', vergelijkbaar met HAL 25 in Alkmaar, waar jongeren creatief kunnen zijn en waar het niet erg is als er eens een pot verf omvalt. "Doet de gemeente dit niet, dan raakt Dijk en Waard haar jongeren kwijt aan steden als Alkmaar en liggen criminaliteit en verveling op de loer." (tekst gaat verder onder de foto)
Jongeren in Dijk en Waard hebben volgens John Does veel meer ontmoetingsplekken nodig in de gemeente, zoals hier de WUP in Broek op Langedijk. (foto: Streekstad Centraal)Goede onderwijshuisvesting speelt volgens Does een cruciale rol in dit preventieve jeugdbeleid. Nieuwe, moderne schoolgebouwen trekken betere leerkrachten aan, verlagen de schooluitval en leiden aantoonbaar tot minder problematiek in de jeugdzorg.
Does laat Dijk en Waard ook achter met een waarschuwing aan de nieuwe gemeenteraad. Hij stoort zich groen en geel aan wat hij 'ombudspolitiek' noemt: het dienen van individuele, korte-termijnbelangen ten koste van het algemeen belang.
Als voorbeeld noemt hij de plannen voor een dure, tweede turnhal in de gemeente, die ook weer is opgedoken in het nieuwe coalitieakkoord. Volgens hem komt dit puur voort uit individuele belangen binnen een politieke partij. "Dan ga je drie ton per jaar uitgeven", briest Does. Hij benadrukt dat een wethouder de plicht heeft om zorgvuldig om te gaan met publiek geld. (tekst gaat verder onder de foto)
Een tweede turnhal in de gemeente Dijk en Waard is volgens vertrekkend sportwethouder John Does niet een verantwoorde besteding van gemeenschapsgeld. (foto: Turnz Gymnastics)Zijn eigen motto blijft dan ook onveranderd: "Nooit stoppen met nadenken". Regels moeten volgens hem altijd uit te leggen zijn, en anders moet je durven zoeken naar alternatieven.
Na deze week is John Does wethouder af, maar stilzitten gaat hij zeker niet. Hij pakt zijn oude adviesbureau weer op en gaat verder met zijn universitaire modules arbeidsrecht. In september vertrekt hij naar Berlijn, waar zijn vrouw een marathon gaat lopen. De politiek laat hij langzaam los: "Al blijf ik op de achtergrond altijd beschikbaar als coach voor mijn partij, hoor."
