Van de redactie: Alkmaars klaphekje als symbool voor uitgepraat gezag

Nee, fietsen op de stoep mag niet en nee, daar wordt eigenlijk ook nooit op gehandhaafd. Maar als we elkaar er zélf een keer op wijzen, leidt dat niet zelden tot vervelende verkeersconflicten. In plaats van het gesprek aan te gaan, houdt op de Munnikenweg in Alkmaar nu een stroef klaphek de stoepfietsers tegen. En dat staat toch óók wel ergens voor.

Handhaving was de voorbije week een opvallende rode draad in de berichtgeving van Streekstad Centraal. Niet alleen schreven we over dat klaphekje, we besteedden tegelijk aandacht aan twee kwesties waarbij handhaving wél had ingegrepen, maar waar de beboete overtreders - want in overtreding waren ze toch echt wel - tegen die handhavers in het geweer kwamen.

Die verhalen samen laten goed zien dat handhaving in het Nederland van vandaag de dag géén vanzelfsprekend succesverhaal is. Al blijft de vraag of een igewikkeld klaphekje daar nou de oplossing voor moet zijn. (tekst gaat door onder de foto)



De eerste kwestie deed zich voor in Heerhugowaard. Al vijftig jaar organiseren vrijwilligers daar een rommelmarkt voor het goede doel en al vijftig jaar gaat dat goed, maar eigenlijk is er wel wat te weinig parkeergelegenheid rondom de Ontmoetingskerk, waar de rommelmarkt plaatsvindt.

Noem het gemakzucht, of gewoon Hollands boerenverstand - de uitkomst van dat tekort aan plekjes in de buurt is dat zowel bezoekers als vrijwilligers 'foutparkeren'. Wat niet mag, daar is ook eigenlijk geen discussie over. Maar dat handhavers zonder waarschuwing boetes gingen uitschrijven leidde toch tot teleurstelling.

Inmiddels zijn er in de gemeenteraad van Dijk en Waard officiële vragen over gesteld. De vraagsteller dringt er daarbij op aan om ook de verslagen van de handhavers in te mogen zien. (tekst gaat door onder de foto)



In Alkmaar lagen er óók raadsvragen op de spreekwoordelijke mat van de collegekamer. In die stad hadden vrijwilligers, voor een deel partijleden van de fractie van Status Quo, kommen soep bezorgd bij daklozenopvang dnoDoen en daarvoor op de stoep geparkeerd. Wat al helemáál niet mag, want die stoep is toevallig de uitrit van de brandweer en die moet vrij blijven.

Maar er wás ruimte, argumenteerde raadslid Devon Zwierenberg in gesprek met Streekstad Centraal, en leveranciers zouden zijn uitgezonderd. Wat hem stak: dat de handhavers niet even in overleg gingen, dat er geen gesprek mogelijk was.

En dat brengt ons dan weer bij dat stroeve klaphek langs de Munnikenweg. Daar valt ook geen gesprek mee te voeren. Dat is een onbuigzaam hek. Een pilot, overigens, de gemeente kijkt wel naar hoe het daar beter kan.

Een handhaver kan het niet snel goed doen, dat moge duidelijk zijn. Als er niemand ingrijpt, klaagt de buurt: waar is het gezag, er zijn toch regels, zorg er dan toch voor dat mensen zich daaraan houden. Maar als er wél ingegrepen wordt is de verontwaardiging niet zelden groot. Waarom geen coulance, maak dan toch op z'n minst voor óns een uitzondering - een boodschap die de vorige tegenspreekt. (tekst gaat door onder de foto)



De Nederlandse overheid combineert het gezag dat een overheid zou moeten uitstralen met een ver doorgevoerde zelfcontrole. Handhavers moeten verslagen tikken en zich indekken voor als er raadsvragen komen. Dat kost niet alleen onnodig veel tijd, het haalt om te beginnen het gezag al onderuit. Ouders die onderling discussiëren over de bedtijd van de kinderen, die delven op zeker moment óók het onderspit.

Juist doordat het gezag minder vanzelfsprekend is, doordat er altijd maar discussie over komt, staan handhavers minder sterk in een eventueel gesprek. Want ook coulance moet weer in een verslagje worden uitgelegd. Ook coulance kan weer tot vragen leiden. Iedereen moet immers gelijk behandeld worden en uitzonderingen zouden niet mogen bestaan.

Nee, dan liever een klaphek. Dát heeft tenminste gezag, van nature, helemaal vanzelf. Maar dat stroeve scharniertje symboliseert vooral een overheid die van  binnenuit vastloopt op eindeloze zelfcontrole, tot er geen gesprek meer overblijft.