Met het kenmerkende geluid waar hij zijn bijnaam aan te danken heeft, reed hij dit weekend weer voor het eerst van Bergen naar Camperduin: de ‘stofzuigerbus’. Na jaren van restaureren, zoeken naar onderdelen en duizenden uren vrijwilligerswerk maakte de historische jaren veertig bus zijn eerste échte rit.
Voor de mensen die eraan werkten, is het moment extra bijzonder, zij waren de eerste passagiers. "Het is echt een prachtmoment," zegt secretaris Gerard van den Bosch van Stichting Historisch Vervoer langs de Bellolijn. "Hier hebben we met z’n allen naartoe gewerkt."
Het is moeilijk voor te stellen als je hem nu ziet rijden, maar de bus werd jaren geleden in slechte staat teruggevonden. In een opslag stond hij te verstoffen, met losse banken, een motor in onderdelen en slechts een paar bruikbare elementen. (tekst loopt door onder de foto)
Daar-is-tie dan, na 10 jaar restaureren: de Amerikaanse GMC bus die eind jaren veertig tussen Bergen en Camperduin reed. (foto: Streekstad Centraal)"Het stond allemaal los," vertelt een zichtbaar trotse vrijwilliger aan Streekstad Centraal. "Als je ergens aan trok, kwam het zo mee. Alles moest onder handen genomen worden." Toch zagen Bergenaren er meteen iets in.
Tijdens de organisatie van een oldtimerfestival kwam het idee op om de bus naar Bergen te halen. Dat lukte, en al snel groeide het plan om hem daar ook te houden. "Op een gegeven moment zeiden we: hij gaat niet meer terug. De kans dat hij ergens anders ooit weer zou rijden, was gewoon heel klein." (tekst gaat door onder de foto)
De vrijwilligers die afgelopen jaren hebben meegewerkt genoten zaterdag zichtbaar tijdens het ritje met 'hun' gerestaureerde bus, en dat begon al bij het instappen. (foto: Streekstad Centraal)Na overleg met de Stichting Veteranen Autobussen mocht de bus uiteindelijk worden overgenomen. Opvallend detail: de prijs werd symbolisch vastgesteld. "Eerst was het 1862 euro, naar de postcode van Bergen," vertelt een van de initiatiefnemers. "Maar uiteindelijk is de komma verplaatst en werd het 18,62 euro." Daarmee kwam de bus definitief in handen van de Bergense stichting.
Wat volgde was een restauratie van lange adem. Vrijwilligers werkten jarenlang wekelijks aan de bus, vaak op zaterdagen. "We begonnen om negen uur met koffie en werkten door tot een uur of drie," vertelt vrijwilliger Kees Smit. "Dat hebben we jarenlang volgehouden."
In totaal ging er naar schatting ruim 17.000 uur werk in zitten en 80.000 tot 90.000 euro aan materialen en externe kosten in zitten. Vrijwel alles werd aangepakt: van elektriciteit tot ramen en van het interieur tot de aandrijving. "Duizenden popnagels zijn één voor één vervangen," zegt Van den Bosch. "We hebben ze niet geteld, maar het zijn er echt heel veel." (tekst gaat door onder de foto)
Na jaren van restauratiewerk maakte de 'stofzuigerbus' zaterdag zijn eerste officiële rit op het oude traject Bergen-Camperduin. (foto: Streekstad Centraal)Niet alles was zomaar te repareren. Sommige onderdelen waren zeldzaam, zoals de versnellingsbak. "In het voortraject heb ik die opgespoord in Amerika," vertelt Bob Kos. "Die zat maar drie jaar in dit type bus." Via eBay en internationale contacten kwam hij uiteindelijk terecht bij een verkoper in Californië. De versnellingsbak werd naar Nederland gehaald en ingebouwd. "Zonder dat onderdeel had hij nu niet gereden," vertelt hij opgetogen.
Bij veel Bergenaren roept de bus herinneringen op. Het is een stuk van hun jeugd. Zo ook voor Kos. "Ik moet een jaar of vier geweest zijn toen ik erin zat,” vertelt hij. "Met mijn moeder onderweg naar Alkmaar." De bus reed tussen 1948 en 1971 in de regio en was jarenlang een vertrouwd gezicht in het straatbeeld. Door het typische geluid van de motor kreeg hij zijn bijnaam. "Mijn moeder zei altijd: daar komt de stofzuiger. Dat geluid herken je meteen." (tekst gaat door onder de foto)
De weer als nieuw uitziende 'stofzuiger' kon rekenen op veel bekijks. (foto: Streekstad Centraal)Tijdens de eerste rit is de terechte trots van de vrijwilligers duidelijk voelbaar. Trouwens, niet alleen bij de vrijwilligers, maar ook bij de mensen die langs de kant staan. "Dit is echt Bergense saamhorigheid," zegt Kos. "Mensen die hier vroeger in zaten, zitten er nu weer in." Voor de vrijwilligers is het een emotioneel moment en voelt het als een beloning voor jaren werk. "Ook voor de partners thuis," zegt Van den Bosch lachend. "Die hebben ons soms wekenlang nauwelijks gezien."
De bus blijft niet stil staan, maar krijgt een nieuwe rol in Bergen. De bedoeling is dat hij een plek krijgt in Bergen en ook gebruikt gaat worden. Er wordt gedacht aan ritten voor bijzondere gelegenheden. Bruiloften, jubilea, dat soort dingen," sluit Van den Bosch af. "Hij hoort hier gewoon thuis."
