“Hier anderen gelukkig mee maken”: Alkmaarder toont honderden werken van vader Wim Twaalfhoven

Het brengt onmiskenbaar kleur in de Sliksteeg, in de oude binnenstad van Alkmaar: de tijdelijke galerie die is ontstaan in de garage van Mike Twaalfhoven. Zo'n 240 schilderijen zijn hier te zien. "Kijk, wat het licht doet... Maar déze doe ik niet weg."

Het overgrote deel van de schilderijen is te koop. Met prijzen van 'twaalf tot 120 euro', zegt Mike Twaalfhoven met een grijns. De tafel van twaalf heeft in zijn familie nou eenmaal extra betekenis. Wat dat betreft is ook dat getal 240 al symbolisch genoeg.

Wie de garage van Mike binnenstapt wordt vanzelf geprikkeld om naar symboliek te zoeken. De doeken van de artistieke vader van de Alkmaarder, overleden in 2012, lezen als verhalen die hun weg naar vorm, kleur, kunst wel móésten vinden. Dikke lagen olieverf op ongenaakbaar canvas, in een veelheid aan stijlen: dat is wat de bezoeker hier krijgt voorgeschoteld, en mee naar huis mag nemen. (tekst gaat door onder de foto)



"Of dit nou zo bedoeld is, dat weet ik niet hoor." De zoon heeft alles hier zélf zo bij elkaar gezet. Het ingerichte atelier, de combinatie van kleuren en stijlen die dat oplevert, is dus op te vatten als een kunstwerk van de volgende generatie. De verhalen die bij de schilderijen horen zijn niet allemaal bewaard, dat niet. "Je mag het er ook een beetje zelf bij bedenken. Maar dit, een plaat van plexiglas bedekt met kolengruis, dat heeft wel met zijn eigen leven te maken."

Kolenboer was één van de ambachten die Wim Twaalfhoven beoefende. Als boerenzoon uit Akersloot, opgegroeid tussen de bollen, wist hij: ik wil timmerman worden. Maar het werd de land- en tuinbouwschool, dat moest van z'n ouders. Om uiteindelijk niet als bollenboer, maar als kolenboer aan de slag te gaan.

"Kijk, met deze lamp op dat kolengruis... Dan zet je Pink Floyd op. Prachtig. Deze doe ik echt niet weg, die komt bij mij thuis achter de keukentafel." (tekst gaat door onder de foto)



In de bouw werkte de latere schilder Wim Twaalfhoven wat jaren later tóch. Tegelijk volgde hij de avondmavo, zodat hij aan de slag kon als verpleegkundige. "Twaalf ambachten, dertien ongelukken, maar verpleegkundige is hij wel twintig jaar gebleven. In die tijd exposeerde hij ook in het ziekenhuis."

Mike omschrijft zijn vader als een creatieve geest, die in de wereld om hem heen volop de interessante dingen zag, zich daardoor liet inspireren. Stilzitten was er niet bij. "Hij kocht huizen voor weinig geld en knapte ze helemaal op, hij kon goed met zijn handen werken. Tegelijk had hij ook een goed verstand."(tekst gaat door onder de foto)



Die combinatie komt voor een deel ook weer tot uiting in de kunst die Mike tentoonstelt in de Sliksteeg. Ideeën, associaties, die rijke symboliek - maar ook technisch kunnen. De olieverf was bij Wim Twaalfhoven in goede handen. "Die lagen zo in elkaar laten overlopen zonder dat het geknoei wordt, dat is niet makkelijk. Dat heb ik zelf ook wel ontdekt."

Het is goed canvas, het is de beste olieverf - Mike ziet de technische kwaliteit. En zeker ook de artistieke kwaliteit, de opmerkelijke veelzijdigheid. Alle soorten voorstellingen hangen aan de Sliksteeg door elkaar, in verschillende gradaties van abstractie. "Je kunt hem niet op één stijl betrappen. Hij was volledig autodidact." (tekst gaat door onder de foto)



Maar die veelheid aan schilderijen kan Mike onmogelijk allemaal in zijn eigen huis aan de muur hangen. Een paar heeft hij er natuurlijk wel. "Maar de rest stond hier maar onder een dekzeil. Ik heb vijf jaar geleden wel al eens geëxposeerd. Maar nu... Ik wil dat mensen er gelukkig van worden. Dat wordt niemand ervan als het maar onder een zeil ligt. Dus ik verkoop het, voor lage prijzen, zodat het straks bij mensen thuis kan hangen."

Dat, of in een café, in een kantoor. Het werk past op vele plekken. Bloemen, duinlandschappen, kleurvlakken - net wat mensen erin zien. De schilderijen krijgen er in de ogen van hun nieuwe bezitters vast ook weer nieuwe verhalen bij en dat juicht Mike juist toe.

"Ik wil het onder de mensen brengen. Er hangt niks van 'm in een museum, bij mijn weten. Wel bij particulieren. En ik heb de afgelopen weekenden ook al wat verkocht. Meer dan verwacht, minder dan gehoopt. Ik ben de komende weken elk weekend open." Het adres: Sliksteeg 5, midden in Alkmaar. Zaterdag en zondag, vanaf 12:00 uur tot 16:00 uur. "Zie het als een verborgen parel in de stad! Dit vind je niet zomaar ergens anders. Hij deed het echt op z'n eigen manier."