De matige opkomst van jongeren bij Kieskompas Live was voor Carmen Bosscher van Beter voor Dijk en Waard een trigger om jongeren te vragen om háár uit te nodigen in plaats van andersom. Die oproep leverde een uitnodiging van Artquake op. Aan een tafel in hun 'thuis' spraken de jongeren zich uit over frustraties, gemiste kansen en het gevoel dat de gemeente ze eerder tegenwerkt dan ondersteunt. "Hoeveel harder moeten we nog ons best doen?"
De grootste zorg is meteen duidelijk: hoe lang kunnen ze nog doorgaan? Artquake is een creatieve broedplaats waar jongeren samen muziek maken, optredens organiseren en werken aan kunstprojecten. Een podium, een atelier en vooral: een gemeenschap.
De organisatie draait volledig op vrijwilligers en heeft geen vaste subsidie. Iedere maandag is er overleg, er worden evenementen georganiseerd en het pand wordt opgeknapt - allemaal naast studie, werk en school. "Het is eigenlijk een 40-urige werkweek. En dan weten we niet eens of we over een jaar nog in dit pand mogen blijven." (tekst gaat door onder de foto)
De aanwezige jongeren konden maandagavond hun frustraties en zorgen delen met raadslid Carmen Bosscher, die aangaf hun signalen serieus te nemen. (foto: Streekstad Centraal)Het pand dat ze nu gebruiken heeft officieel een onderwijsbestemming. Zolang het onderwijs de ruimte niet nodig heeft, mag Artquake er zitten. Maar als dat verandert, moeten ze binnen drie maanden vertrokken zijn. Een alternatief is er niet. "Als we straks weg moeten, is alles voor niks geweest."
Het gebrek aan toekomst vreet energie. "Mensen zeggen: waarom zou ik nog investeren in het opknappen van dit pand als we niet weten of we mogen blijven? Er is geen alternatief. En als we ernaar vragen, krijgt het geen urgentie."
Een belangrijk pijnpunt is de verdeling van subsidies en het gebrek aan financiële ondersteuning. De jongeren wijzen naar cultuurinstelling COOL, die wel structureel subsidie ontvangt. "COOL is voor ons helemaal niet bekend. Wij hebben aantoonbaar het bereik onder jongeren. Waarom krijgen zij dan wel subsidie en wij niet? Het voelt soms als vriendjespolitiek." (tekst gaat door onder de foto)
De jongeren hebben bij Artquake veel mogelijkheden om creatief bezig te zijn. Zo wordt het echt een plek waar ze zich thuisvoelen. (foto: aangeleverd)Volgens de jongeren ontstaat zo een scheve situatie. "COOL komt naar ons toe omdat wij het bereik hebben. Maar zij hebben het geld. Wij organiseren open activiteiten zonder contributie, zodat er geen drempel is. Maar juist omdat wij geen inkomsten hebben, krijgen we ook geen structurele steun." De jongeren begrijpen dat er beperkte budgetten zijn, maar vinden de verdeling oneerlijk. "De plekken waar jongeren écht willen zijn, krijgen niet de middelen die nodig zijn om te groeien."
Wat misschien nog wel zwaarder weegt dan geld, is het gevoel niet gezien te worden. In een onderzoek naar het tekort aan jongerenplekken in Heerhugowaard werd Artquake niet eens genoemd, terwijl jongeren hun plek juist wél aandroegen. "Dat doet pijn," zeggen ze. "We bestaan blijkbaar niet in het verhaal."
Artquake is meer dan een repetitieruimte of atelier voor de jongeren. Het is een gemeenschap. "Dit is niet één lesje en weer naar huis. Dit is een vriendengroep. Voor veel jongeren voelt dit als een thuis." Zeker na corona is de sociale functie volgens hen essentieel. "Je ziet hoe belangrijk het is dat jongeren elkaar weer kunnen opzoeken. En dan voelt het alsof dat naar beneden wordt gedrukt." (tekst gaat door onder de foto)
Artquake heeft nu een mooie plek in een leegstaand schoolgebouw, maar het is onzeker hoe lang, en of de jongeren hun plek daar kunnen houden. (foto: aangeleverd)Volgens de jongeren ontbreekt het in Heerhugowaard aan een plek waar zij kunnen optreden of uitgaan. "Heerhugowaard staat bij jongeren bekend om Middenwaard, meer niet. Voor een leuke avond moet je naar Alkmaar. Dan denken mensen al snel: laat maar zitten. Er is niks om op te treden. Geen echte uitgaansplek."
Juist daarom proberen zij zelf evenementen te organiseren: kleine festivals, live muziekavonden en creatieve bijeenkomsten. "Niemand anders in de buurt doet dit op deze manier." Meer samenwerking zou volgens de jongeren veel mogelijk maken. "Als we beter samenwerken met andere partijen, kunnen we veel leukere dingen organiseren." Maar dan moet er wel ondersteuning en ruimte zijn.
Naast geld en ruimte speelt communicatie een grote rol. Jongeren vertellen over aanvragen waarop maandenlang geen reactie komt, beloftes die niet worden nagekomen en gesprekken waarin hun plannen direct worden afgeschoten. "Dan ben je er maanden mee bezig en hoor je niks meer. Dat is zo jammer. Als er duidelijk 'nee' gezegd wordt, dan weet je waar je aan toe bent." (tekst gaat door onder de foto)
In 2022 overhandigden jongeren van Artquake een petitie voor het voortbestaan aan burgemeester Maarten Poorter, maar tot op heden is er niks veranderd aan de situatie. (foto: Streekstad Centraal)De jongeren hopen in Carmen Bosscher een bondgenoot te hebben gevonden. Haar oproep om hun zorgen te delen, was voor de jongeren aanleiding om hun verhaal te doen. Carmen geeft aan dat dit soort gesprekken vaker gevoerd moeten worden, juist omdat jongeren zelf het beste weten wat er speelt.
Hun boodschap aan de gemeente is helder: investeer in wat er al is. "Wij houden jongeren bezig. We bieden een plek waar creativiteit en muziek centraal staan. Dat is geen luxe, dat is een noodzaak. Niemand anders in de buurt doet dit op deze manier. Waarom wordt de groei van zoiets moois dan afgeremd?"
